۳۰ آذر ۱۳۸۸

دوربين و حس ايراني بودن

ديروز رفته بودم اولين كنفرانس بين‌المللي مديريت مشاركتي و نظام پيشنهادها در هتل المپيك،‌ از نام بين‌المللي‌اش كه اسم مسخره‌ايي بود كه برايش انتخاب كرده بودند و سخنران‌هاي دولتي كه آمارهايشان آدم را ياد چيزهايي مي‌انداخت كه دوست ندارم يادش بيفتم كه بگذريم، يك نكته جالب در اين كنفرانس ديدم و آن هم عكس‌العمل خيلي جالب آدم‌ها نسبت به دوربين فيلمبرداري بود كه به ناگاه آدم را ياد فيلم "تهران انار ندارد" مي‌انداخت.

كم كم دارم حس خوبي به عكس‌العمل شاهان قاجار نسبت به دوربين فيلمبرداري پيدا مي‌كنم، مردمي كه در قرن بيست و يكم با اين همه تكنولوژي و دوربين عكاسي و فيلمبرداري كه سر سگ را بزني يك جفت از آن را در خانه‌اش دارد به اين طريق عكس‌العمل نشان مي‌دهد از شاهان قاجار چه انتظاري بايد داشته باشيم؟